November 25, 2007

گاهی‌وقت‌ها عشق آدم را حسابی كور می‌كند

11 comments:

M said...

Wow! che mahshare in aghaye Takhte siyah, doostesh daram, Gamoonam Az Aghaye oof ham bishtar :P

Neda said...

حسابی. خدا نصیب نکنه!

Ghazaal said...

و من بازم تکرار می کنم عاشق ِ خط ِ کاراتونم :)

rahil said...

great! :)
{azoonbala.persianblog.ir}

sun said...

:)) vaghean!!!
va tabrike mojadad...be khatere in khalaghiate bi paian

golmaryam said...

سلام. نمیدونم چرا احساس میکنم که آقای اوف عزیزم خیلی قشنگتر این حرفارو میزنه. با اون رنگای قرمز شادی که همیشه دنبال خودش میکشه. خلی دوسش دارم. ضمن اینکه لحنش کمی هم شبیه آقای بلت هستش.

nazli said...

khob aghaye takhte siah ham ye khalaghiate nabayad ba aghaye oof moghayese besh.
khob bood dus dashtam.

سخت‌گير said...

ظاهراً يك آقاي ديگه رو هم بايد خورد اما كمي بي شوخي!

بهزاد عبدی said...

این طرح های شما خیلی شبیه کارهای آقای داریوش رمضانی... کاریکاتوریسته... اقتباس از ایشونه دیگه؟!

Donya said...

من الان بر سر دو راهی عشق آقای اوف و آقای تخته سیاه مانده ام.

mpoorta said...

اینها هم ایضا
و پیشنهاد دیگه ای ندارم جز همون کتاب
:)